دریاچه سمیرم جاذبه گردشگری استان اصفهان | فیلم

سابقه تاریخی سمیرم، طبق تحقیقات تاریخ‌شناسان، به ۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بازمی‌گردد. سابقه تاریخی شهرنشینی سمیرم، مربوط ب دوره هخامنشیان است. در جنوب این شهرستان، مزرعه‌ای به نام «کوره» وجود دارد که اکنون خرابه‌هایی از خانه‌ها و حتی حمام‌های آن به جا مانده است؛ این آثار به جا مانده را می‌توان دلیل بر شهر بودن سمیرم در آن زمان دانست، زیرا در دوران قبل از اسلام یکی از شاخص‌های شناخت شهر، وجود حمام بوده است.

دلیل دیگر این ادعا، اطلاق نام کوره بر این منطقه است، چرا که هخامنشیان به شهر، کوره می‌گفتند. همچنین نام‌های قدیمی موجود در منطقه که در بیشتر آن‌ها از واژهای قدیم فارسی دری (مانند «کوه بهرز» شمال سمیرم با «هاله روی شعله آتش») استفاده شده هم دلیلی برای نشان دادن تاریخ و قدمت این شهر است.

وجود تعدادی آثار باستانی و از جمله سنگ نبشته‌ و کتیبه میخی حک شده بر دل کوه‌ها و سنگ‌های استوانه‌ای که به «میل» معروف هستند، به دوران ساسانیان باز می‌گردند. این کتیبه‌ها نشان می‌دهند در عصر ساسانی، سمیرم در حد یک شهر بزرگ، وسعت و جمعیت داشته است.

پس از دوره ساسانیان تا چندین قرن از وضعیت و تاریخ سمیرم آثار و اسنادی در دست نیست؛ اما آنچه از گزارش‌های تاریخی بر‌می‌آید، در دوره دیلمیان، سمیرم دارای دژی محکم و استوار بوده است.

این منطقه در دوره سلجوقیان نیز شهر نسبتا بزرگی بوده و قلعه‌ای استوار داشته و همچنین نقش مهمی در ارکان مدیریتی این سلسله ایفا کرده است. در دوران بعد، از جمله در عصر زندیه، سمیرم به علت نزدیکی و موقعیت حساسی که با شهر شیراز، پایتخت زندیه داشت، مورد توجه پادشاهان آن زمان قرار گرفت. در عصر قاجار منطقه در معرض تاخت و تاز قشون حکومتی بوده است و همچنین، عرصه رقابت و رویارویی دو ایل بزرگ بختیاری و قشقایی قرار گرفت.

(۶۷۲)