سخنرانی های تد؛ چگونه خودمان را از جلسات بیهوده نجات دهیم | فیلم

در این ویدئو از مجموعه سخنرانی های تد، دیوید گردی در مورد جلسات بیهوده و شلوغی که در اداره ها برگزار می شود صحبت میکند و برای رهایی از آنها راهکاری ارائه می‌دهد.

متن سخنرانی:

این تصویر رو مجسم کنید: صبح دوشنبه است توی دفتر کارتون هستید خودتون رو برای یک روز کاری آمده می کنید و همکاری که به سختی او رو میشناسید از انتهای سالن به سمت شما میاد و صندلی شما رو برمیداره بدون اینکه کلمه ای بگه با خودش میکشه و میره. درباره اینکه چرا از بین همه صندلی های که اونجا هست صندلی شما رو میبره چیزی به شما نمیگه. هیچ اعتنایی به این موضوع نداره که شما ممکنه برای انجام کارهای روزانه به صندلیتون احتیاج داشته باشید. شما هم آروم نمی ایستید و یک واکنش جدی نشون میدید. اون فرد رو تا اتاقکش دنبال می کنید و میگین: «چرا صندلی من؟»

خب. حالا صبح سه شنبه ست و شما توی دفترتون هستید و دعوتنامه یه جلسه روی تقویمتون باز میشه. و از طرف خانمی هست که انتهای سالن میشینه و به سختی میشناسینش و عنوان دعوتنامه اشاره به پروژه ای داره که اندکی درباره ش شنیدید اما هیچ دستورجلسه ای وجود نداره. هیچ اطلاعاتی درباره اینکه چرا شما به این جلسه دعوت شدین هم موجود نیست. و با این حال دعوت رو قبول میکنید و به جلسه میرید. و زمانی که این جلسه به شدت به درد نخور به پایان رسید، به پشت میزتون برمیگردید روی میزتون میشینید و با خودتون میگین: «اوه پسر! کاش میتونستم این دو ساعت رو پس بگیرم، همونطور که دلم میخواست صندلیم رو پس بگیرم.»

هر روز ما اجازه میدیم که همکارانمون کسانی که در عین حال آدمهای بسیار بسیار نازنینی هم هستند، از ما دزدی کنند. و من دارم درباره چیزی به مراتب با ارزشتر از مبلمان اداری صحبت میکنم. درباره زمان حرف میزنم. زمان شما. در واقع من اعتقاد دارم ما درگیر یک بیماری واگیر جهانی هستیم یک بیماری وحشتناک به نام MAS سندروم پذیرش بدون تفکر. علامت اصلی سندرم پذیرش بدون تفکر تنها پذیرش دعوت به جلسه ایه که دفعتا روی تقویمتون باز میشه.  این یک واکنش غیر ارادیه: دینگ، کلیک، ببینگ! توی تقویم شماست. باید برم! همین الانش هم واسه جلسه دیر کردم!

جلسات مهم هستند. درست؟ و همکاری کلید موفقیت هر سازمانی هست. و جلساتی که به خوبی برگزار شن میتونه نتایج واقعا مثبت و عملی داشته باشند. اما در دوره جهانی شدن و فراگیر شدن فناوری اطلاعات روشهای کاری ما واقعا به طور چشمگیری در چند سال اخیر تغییر کردن. و ما بیچاره شدیم.  و ما بیچاره شدیم نه به خاطر اینکه دیگران جلسات رو خوب اداره نمی کنند بلکه به خاطر MAS، سندروم پذیرش بدون تفکر ما که زخمی از جانب خودمان است.

در واقع من برای اثبات اینکه MAS یک واگیر جهانی هست مدرک دارم. اجازه بدین بگم چرا. چند سال پیش من یک ویدئو در یوتیوب قرار دادم و در این ویدئو هر افتضاحی رو که توی یک کنفرانس تلفنی تا حال بوده رو بازی کردم. این ویدئو برای ۵ دقیقه ادامه داره و شامل همه چیزهایی میشه که در یک جلسه بد میتونیم ازش متنفر باشیم. مجری که نمیدانست چطور باید جلسه را اداره کنه. شرکت کنندگانی که نمیدونند برای چه اونجا هستند. همه چیز این قطار جمعی رو به سمت انهدام میبره. و همه با عصبانیت زیادی جلسه رو ترک می کنند. به نوعی خنده داره.  بیاید نگاهی مختصر بهش بندازیم. (در ویدئو) هدف ما امروز دستیابی به یک توافق درباره یک پیشنهاد بسیار مهم هست. به عنوان یک گروه نیاز داریم اگر… بلوپ بلوپ سلام. کی به جمع ما اضافه شد؟ سلام جو هستم. امروز کارها رو از خونه انجام میدم.  سلام جو. ممنون از این که امروز به ما پیوستی. همین الان داشتم میگفتم ما افراد زیادی رو در این تماس داریم که میخوایم با تمامشون باشیم، پس اجازه بدین از حضور و غیاب صرفنظر کنیم و مستقیم میرم سر اصل مطلب. هدف ما امروز دستیابی به یک توافق درباره یک پیشنهاد بسیار مهم هست. به عنوان یک گروه نیاز داریم اگر… بلوپ بلوپ  سلام. کی به ما اضافه شد؟ کسی نیست؟ من تصور کردم که صدای بیپ شنیدم.

به نظر آشنا میاد نه؟ بله برای من هم آشنا به نظر میرسه. چند هفته بعد از اینکه من این ویدئو را آپلود کردم ۵۰۰٫۰۰۰ نفر از ده ها کشور بله منظورم ده ها کشور هست این ویدئو رو تماشا کردند. و سه سال بعد هنوز هم هر ماه هزاران بازدید کننده داره. تا الان نزدیک به یک میلیون شده. و در واقع بعضی از بزرگترین شرکتهای دنیا شرکتهایی که نام نمیبرم ولی شما میشناسیدشون از من اجازه خواستند تا این ویدئو رو برای آموزش کارکنان جدیدشون استفاده کنند تا به کارکنان جدید یاد بدن چگونه نباید در جلسات شرکت رفتار کنن. و اگر این اعداد- یک میلیون بازدید کننده و استفاده کننده از این ویدئو توسط همه این شرکتها داریم- برای اثبات اینکه ما یک مشکل جهانی با جلسات داریم کافی نیست، هزاران هزار کامنت ذیل این ویدئو پست شده. هزاران نفر چیزهایی مثل این رو نوشتند: اوه خدای من! این امروز من بود! هر روز من همین شکلی هست! زندگی من اینطوریه! یکی نوشته بود: «خنده داره، چون واقعیت داره! واقعیتی مهیب، غمگین و افسرده کننده. من رو اونقدر خندوند تا جایی که به گریه افتادم. و گریه کردم و گریه کردم و باز گریه کردم»  بیچاره میگفت: «این زندگی روزانه من هست تا بازنشستگی و یا مرگ. آه!» اینها نقل قول واقعی هستند و غم واقعی.

تم مشترکی که در تمام این نظرات جریان داره این اعتقاد عمیق که ما قدرتی نداریم تا کاری جز شرکت در این جلسات و رنج کشیدن از برگزاری ضعیف اونها بکنیم و زندگی میکنیم تا روز دیگه ای دوباره همدیگر رو ملاقات کنیم. اما واقعیت این هست که ما به هیچوجه ناتوان نیستیم در واقع درمان MAS همینجا در دستان ماست. به معنای واقعی کلمه درست در نوک انگشتان ما هست. چیزی که من بهش میگم: No MAS! (در اسپانیایی یعنی: کافی دیگه!) که اگه از اسپانیایی دوران دبیرستان به خاطر داشته باشم به این معنی بود که: «به اندازه کافی هست، بس دیگه!»

No MAS اینطوری کار میکنه. خیلی ساده س. اول از همه دفعه بعدی که یک دعوت نامه به جلسه داشتین که اطلاعات کافی به هیچ وجه درون اون نبود دکمه مشروط رو کلیک کنید. مشکلی نیست. شما اجازه این کار رو دارید. برای همین اونجاست. درست کنار دکمه پذیرش. یا دکمه شاید، یا هر دکمه دیگه ای که به شما اجازه میده فورا قبول نکنید. بعد با فردی که از شما دعوت کرده تماس بگیرید. بهش بگین که خیلی مشتاقین که از کار اونها حمایت کنید سوال کنید که هدف از برگزاری این جلسه چی هست و بهش بگید علاقه مندید که بدونید که چطور میتونید برای رسیدن به هدف کمکشون کنید. و اگر ما این کار رو به اندازه کافی انجام بدیم و با احترام انجامش بدیم ممکنه دیگران شروع کنن به اینکه درباره شیوه ای که برای سرهم کردن دعوتنامه ها استفاده میکنند، اندکی با ملاحظه تر عمل کنند. و شما میتونید تصمیم اندیشمندانه تری درباره پذیرش اون بگیرید. شاید حتی دیگران شروع کنند به ارسال دستورجلسه. تصور کنید! یا ممکنه دیگه جلسه تلفنی با شرکت ۱۲ نفر برگزار نکنند که قرار بوده درباره موقعیتی که میشد با فرستادن یک ایمیل کوچیک و کار رو تموم کنن، صحبت شه. شاید دیگران شروع به تغییر رفتارشون کنند چون شما رفتارتون رو تغییر دادید. و شاید همچنین صندلی شما رو هم پس بدن. (No MAS) کافی دیگه! سپاسگزارم.

(۸۶)


86
بازدیدها