تکنیک نقاشی با آبرنگ؛ آموزش کشیدن آناتومی لب | فیلم

در آبرنگ یا نقاشی رنگ ها شفاف به نظر می رسند و شاید تفاوت عمده ی تکنیک گواش و آبرنگ در این باشد که در آبرنگ چنان که از نام آن بر می آید هنرمند برا ی ایجاد تونالیته ی رنگی رنگ ها را با آب ترکیب می کند و ملایمت و شفافیت رنگ ها نیز از همین جا ناشی می شود.  حال آن که در تکنیک گواش اصولا از رنگ ها برای پوشاندن سطوح استفاده می شود و به تعبیر عامیانه تر در گواش رنگ ها یکپارچه و تخته تخته به کار برده می شوند .

در گواش برای تغییر درجه ی تاریکی و روشنی رنگ ها برخلاف آبرنگ معمولا از رنگ سفید استفاده می شود ( باید متذکر شویم استفاده مقادیر ناچیزی از آب در گواش هم اجتناب ناپذیر است ) افزودن مقادیر متغیری از رنگ سفید درجه تاریک روشن رنگ گواش مورد نظر را تعیین می کند.

در این راستا توجه به نکات زیر الزامی است:

اولا در تکنیک گواش رنگ را نباید بیش از حد غلیظ برداشت. چون در غیر این صورت رنگ مورد نظر ظرف مدت کوتاهی خرد شده و فرو می ریزد. (منظور از حد در اینجا  فوق حد آستانه یا اشباع رنگ گواش است.رباید توجه داشت که   سیاه و سفید در رساندن رنگ های گواش به مرحله ی اشباع بسیار حائز اهمیت هستند

ثانیا رنگ را نباید بیش از حد رقیق برداشت زیرا  در غیر این صورت ظهور لکه ها و بریدگی ها در سطح کار ما حتمی خواهد بود .

امروزه از تکنیک گواش در زمینه ها و ابعاد متعددی استفاده می شود ، مهمتر از همه کاربرد گواش در زمینه های گرافیکی به ویژه پلاکاتهاست .

به عبارت دیگر تکنیک گواش را در تبلیغات هنری چون طراحی پوسترها  آفیش ها ، تصویرسازی ( آپلوس تراسیون) و غیره به کار می برند . دراین زمینه گواش به عنوان رنگ پلاکات معروف است.

(۳۳۵)