سگ‌های وحشی غزال را زنده زنده می‌خورند | فیلم

سگ های وحشی آفریقایی در جمع هایی که معمولا توسط یک جفت تک همسر حکمفرمایی می شوند زندگی می کنند. سگ های ماده، در هر زایمان ۲ تا ۲۰ توله به دنیا می آورند که در کل مجموعه تحت مراقبت قرار می گیرند. این سگ ها تعامل اجتماعی خوبی نسبت به هم دارند و به شریک شدن در غذای یکدیگر و کمک کردن به اعضای مریض و ضعیف گروه معروفند. تعاملات اجتماعی بین آنها معمول است و این سگ ها با لمس کردن، بازی و اصواتی که از خود در می آورند با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند.
سگ های وحشی آفریقایی در گروه های جمعی قوی متشکل از ۶ تا ۲۰ راس (یا بیشتر) اقدام به شکار حیوانات می کنند. جمعیت گله های این سگ ها قبل از آنکه در خطر انقراض قرار گیرند، بیشتر از این بود. این گروه های تازی، بزهای کوهی را شکار می کنند و طعمه های بسیار بزرگتر مثل چارپایان درنده را نیز، بخصوص اگر لاشه آنها مریض یا مجروح شده باشد، به دام می اندازند. مکمل غذایی این سگ ها، پرندگان و جوندگانی مثل موش است. با گسترش شهرنشینی انسان، این سگ ها گاهی اوقات اقدام به شکار دام های اهلی نیز می کردند، هرچند آسیب جدی از سوی آنها متوجه دام نمی شد. متاسفانه، اغلب آنها توسط کشاورزانی که می ترسند دام و حیوانات اهلی خود را از دست دهند، شکار و یا کشته می شوند.

نسل سگ های شکاری آفریقایی در معرض خطر انقراض قرار دارد. آنها به جای پرسه زدن در اقلیم های خود در آفریقا، در منزلگاه هایی کوچک ساکن شده اند. همچنین، کاملا مستعد ابتلا به بیماری های واگیردار از سوی حیوانات اهلی هستند.

این سگ های پادراز، فقط ۴ انگشت در هر پا دارند، برخلاف سگ های دیگر که در هر چهار پایشان، ۵ انگشت دارند. نام لاتین این سگ به معنای “گرگ نقش دار”، اشاره به پوشش نامنظم و خال دار جانور دارد که از خال هایی به رنگ خز قرمز، مشکی، قهوه ای، سفید و زرد پوشیده شده است. الگوی طرح روی پوست هر جانور منحصر به خودش است و همه آنها گوش های گرد بزرگی دارند.

(۴۲۲)


422
بازدیدها

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>