فیلمبرداری نزدیک از توله ببرهای وحشی برای اولین بار | فیلم

ببر بنگال یکی از زیرگونه‌های ببر است که بیش‌تر در هند و بنگلادش یافته می‌شود. همچنین می‌توان آن‌ها را در نپال، پاکستان، بوتان، میانمار و تبت جنوبی یافت. به طور سنتی، پس از ببر سیبری دومین زیرگونهٔ بزرگ (از نظر اندازه) در نظر گرفته می‌شوند، هرچند ببرهای بنگال شمالی اغلب بزرگ‌تر از ببرهای سیبری هستند. تاکنون سنگین‌ترین ببرهای بنگال که به منظور پژوهش در نپال گرفته شدند، از ببرهایی که به تازگی در سیبری گرفته شده‌اند سنگین‌تر بوده‌اند.

ببرهای بنگال مشهورترین زیرگونهٔ ببرها هستندکه در زیست‌گاه‌های گوناگونی شامل چمنزارها، جنگلهای بارانی زیرگرمسیری  و گرمسیری، جنگلهای خارستان، جنگل‌های برگریز تر و خشک، و جنگل‌های مانگرو زندگی می‌کنند.

ببر بنگال بزرگترین ببر بعد از ببر سیبری است. اندازه بالغین به ۲۶۵ سانتیمتر می‌رسد و وزنی بالغ بر ۲۷۵ کیلوگرم برای نرها و ۱۵۰ کیلوگرم برای ماده‌ها دم آنها در حدود ۱۱۰ سانتیمتر است. گرچه گزارش‌هایی مبنی بر وجود ببرهای بنگالی با ۴ مترطول و ۵۰۰ کیلوگرم وزن وجود دارد. ولی شواهد علمی از چنین گزارش‌هایی پشتیبانی نمی‌کند. قبل از استقلال هندوستان ببرها به عنوان یک عامل تهدید و نیز برای ورزش شکار می‌شدند

شکار ورزشی‌ ببرها بیشتر توسط مهاراجه‌های هند و یا لردهای انگلیسی انجام می‌شد. آنها سوار بر فیل شده و این در حالی بود که صدها مرد پیاده همراه آنها، با آتش زدن بوته‌ها ببرها را به سوی نقطه خاصی فراری می‌دادند و وقتی که آنها در تیررس قرار می‌گرفتند، توسط مهاراجه‌ها و لردها شکار می‌شدند. پس از شکار، ببر به دام افتاده مورد اندازه‌گیری قرار می‌گرفت که در بعضی موارد نتایج اعلام شده بیش از چیزی بود که مورد اندازه‌گیری قرار می‌گرفت. از آن گذشته، ببری که توسط یک اشراف‌زاده شکار می‌شد، باید اندازه‌هایی در شأن آن اشراف‌زاده می‌داشت و مسلما ببری که توسط یک اشراف‌زاده انگلیسی شکار می‌شد، می‌بایست حتما از ببری که مهاراجه شکار می‌کرد بزرگتر باشد.
از اینها که بگذریم، یافته‌های علمی ببر بنگال را بعد از ببر سیبری بزرگترین ببر می‌داند و آنرا در بین دیگر ببرها دومین ببر بزرگ معرفی می‌کند. ببر بنگال تصویری است که مردم با شنیدن نام ببر برای خود تصور می‌کنند. این ببر سر و پنجه‌های بزرگی دارد. خز آن نارنجی رنگ است که الگوهایی از نوارهای سیاه باریک دارد. موهای به نسبت کوتاهی دارد و دارای ریش زبر و افتاده‌ای است. ببر بنگال را با اسمی دیگری مثل ببر هندی، ببر سلطنتی و ببر بنگال سلطنتی نیز می‌خوانند. وقتی مردم ببر بنگال را به ذهن می‌آورند، جانور وحشی ترسناکی را تصور می‌کنند که برای مدتی رفتار کلیشه‌ای یکسانی دارد.

ببر بنگال ببر منزوی، صبور و با احتیاطی است که از پوشش جنگلی اطراف خود برای تعقیب و شکار طعمه استفاده می‌کند. وقتی طعمه در دسترس قرار گرفت. ببر به سوی گلوی‌ آن خیز برمی‌دارد و با یک گاز محکم گردنش را می‌شکند و با فشردن مجرای تنفسی باعث خفگی طعمه می‌شود. بعضی از ببرهای بنگال بدین طریق انسانهایی را از پا در آورده‌اند. در اینجا باید متذکر شده که ببرها اصولا از نزدیکی به انسان پرهیز می‌کنند و ترجیح می‌دهند که در فواصل دور از انسان باقی بمانند. مسئله شکار انسان توسط ببرها ممکن است از آنجا ناشی شود که انسان‌ها ببرها را در درون زیستگاه‌هایشان تحت فشار قرار داده‌اند و ببرها محلی را برای فعالیت نیافته‌اند. در مورد تهدید زندگی انسان نباید اغراق کرد. و باید این را از نظر دور نکرد که تنها معدودی از ببرها هستند که به انسان نزدیک شده‌اند. از سوی دیگر یکی از مشکلات، حفاظت ببرها در مناطقی است که سکونت‌گاه انسان است و انسان‌ها نمی‌خواهند در این قلمرو با ببرها شریک باشند.

کوتاه کردن دست ببر از زیستگاه و طعمه‌های مورد علاقه‌اش باعث شده که این حیوان رو به شکار دام‌های اهلی بیاورد و این تنها زمانی است که تحت فشار گرسنگی قرار گرفته باشد. ولی به هر حال جداکردن زیستگاه‌های ببر و انسان از یکدیگر مشکل است و علاوه بر این، رشد روزافزون جمعیت را نیز نباید از یاد برد. که این مسئله در آینده تعارضات بین ببر و انسان را افزایش می‌دهد. ببر بنگال ببری قلمروگرا است که گاهی زد و خوردهایی میان مهاجمان و صاحبان قلمرو رخ می‌دهد او در عین حال موجودی صبور است و می‌تواند ببر دیگری را در نزدیکی‌ ببرهای خود تحمل کند. برخی از ببرها نیز ببرایی آواره هستند که پس از مدتی اقامت در یک زیستگاه (که ممکن است چند هفته تا چند ماه باشد) آن زیستگاه را به سمت زیستگاه دیگری ترک کنند.

گرچه ببرهای بنگال موجوداتی انزواطلب هستند ولی گاهی دیده شده که در کنار رودخانه‌ها و یا دریاچه‌ها به طور دسته‌جمعی زندگی می‌کنند. این امر البته به خاطر خوی اجتماعی آنها نیست، بلکه به خاطر این است که آنها یکدیگر را فقط تحمل می‌کنند. ببر بنگال نیز عاشق آب است و انتخاب عمده‌ای از قلمروها بر می‌گردد به جریانات آبی موجود در زیستگاه‌های آنها. آنها شناگران قابلی هستند و در روزهای گرم، عمده وقت خود را به آبتنی می‌پردازند. در زمان جفت‌یابی ممکن است قبل از تولیدمثل، ببرهای نر و ماده برای ماهها در کنار هم بمانند. در زمان تولد تا ۶ توله متولد می‌شود که سن بلوغ آنها ۴ سال است و توله‌ها تا ۳-۲ سالگی در قلمروی مادر می‌مانند.

منبع: irandeserts

(۲۰۷)